• Production Diary 5

    Met nog minder dan een week te gaan komt de reis van Niki en mij door Uganda zo langzaamaan tot een einde. De afgelopen anderhalve week hebben we vele honderden kilometers gereisd en zijn we naar het noorden en het westen gegaan om daar diverse projecten te volgen en te filmen. Al dat reizen levert niet alleen prachtige plaatjes op, maar ook geweldige verhalen. Een van die verhalen wil ik graag delen.

    Een man loopt het meest luxe hotel van een stad binnen en legt 100.000 Ugandese Schilling neer, omgerekend 30 euro. Hij vraagt om de beste kamer van het hotel. De hoteleigenaar accepteert het geld en geeft hem de sleutel van de mooiste suite. De man neemt de sleutel aan, maar geeft direct één voorwaarde. Als de kamer niet bevalt wil hij het volledige bedrag terug. De eigenaar gaat akkoord. Direct nadat de man naar zijn kamer is gegaan, neemt de hoteleigenaar het geld mee en gaat naar de bakker: “Hier”, zegt hij, “het geld dat ik je nog verschuldigd was.” De bakker bedankt de hoteleigenaar en gaat direct naar zijn leverancier. “Hier”, zegt de bakker, “het geld dat ik je nog verschuldigd was.” De leverancier neemt het geld mee naar zijn geldschieter: “Hier”, zegt hij, “het geld dat ik je nog verschuldigd was.” De geldschieter accepteert het geld en sluist het direct door naar zijn vaste hoertje: “Hier”, zegt de geldschieter, “het geld dat ik je voor al je diensten nog verschuldigd was.” Het hoertje bedankt hem en loopt direct naar het luxe hotel en geeft het aan de eigenaar. “Hier”, zegt ze, “het geld dat ik je nog verschuldigd was voor de kamerhuur.” De hoteleigenaar accepteert het geld en het hoertje verlaat het hotel. Dan komt de man naar beneden. “Ik ben niet onder de indruk van de kamer. Ik wil mijn geld terug”, zegt hij. De hoteleigenaar geeft hem zonder morren het geld terug en de man verlaat het hotel.

    Owino MarketZie hier de cashflow van Uganda. Op een licht ironische manier verteld natuurlijk. Maar het valt niet te ontkennen dat de informele sector hier enorm groot is, waardoor er van een goede nationale financiële structuur nauwelijks sprake is. En het geld dat binnenkomt (bijna 30% van het BNP is ontwikkelingsgeld), wordt niet tot nauwelijks gebruikt voor wegen, armoedebestrijding of het betalen van ambtenaren. Met als gevolg dat de infrastructuur te wensen overlaat, de sloppenwijken uit hun voegen barsten en dat agenten en het leger via corruptie hun geld moeten verdienen.

    Maar terug naar de documentaire. In de laatste production diary beschreef ik mijn ervaringen in de sloppenwijken van Jinja. Die stad zullen we volgende week nogmaals bezoeken, maar dan voor een ander project. De afgelopen andeRENA projectrhalve week begaven we ons op de druktste markt van Kampala, Owino Market, in de natuurrijke omgevingen van Gulu, Kitgum en Mahyoro County. De eerste twee liggen in het Noorden van Uganda, Mahyoro County in het westen, direct naast Lake George. Een prachtig gebied, waar het tropisch regenwoud zijn voorzichtige begin maakt. In dat gebied ligt het RENA project, dat de omgeving van een school, gezondheidscentrum en een graanmolen voorziet. Het is een professioneel opgezet project, met een board of directors, eigen financiële middelen en een enorm team van mensen die zorg dragen voor de diverse taken. Maar ook deze organisatie kent zijn problemen, dilemma’s en valkuilen. En daar wilden we natuurlijk alles over weten.

    AwacheEnkele dagen daarvoor filmden we ook in Gulu en Kitgum, waar we het project van Theo Hollander volgden. Voormalig kindsoldaten hebben daar, ruim vier jaar geleden, ossen gekregen om een eigen bestaan te kunnen opbouwen. We bezochten samen met Theo het project om het resultaat te bekijken. Daar ontdekten we dat het project een onverwachte wending had genomen. Mooi om dat ook mee te maken, want stiekem is dat wat je hoopt zodra we met een camera ergens naartoe gaan. We eindigden die trip met een bezoek aan de Aruu watervallen. Zelden zo een prachtig vergezicht gehad als daar. Je kon letterlijk zover kijken als je ogen toelieten. Als ik maar een paar procent van die schoonheid met de camera heb weten te vangen zal dat met recht het mooiste shot van de documentaire worden.

    Kwaheri ya kuonana!

    Coen Haver