• Production Diary 2

    Overmorgen is het dan eindelijk zover. Dan vertrek ik naar Uganda, voor wat een groot avontuur belooft te worden. Bepakt met genoeg bagage en medicatie voor 4 weken, een camera, statieven, microfoons en talloze memory cards vlieg ik van Schiphol naar Entebbe; een stad op een kleine 40 kilometer van Kampala.  In mijn tas ook het script, waaraan Niki en ik de afgelopen weken hebben gewerkt.

    script "De Bijsluiter van Goed Doen"Een script schrijven voor een documentaire is geen sinecure. Zeker niet wanneer je nog nooit op locatie bent geweest, de mensen zelf niet hebt gesproken en het fijne van het onderwerp niet weet. Hetgeen voor mij het geval was. Daarnaast, en zo eerlijk moet ik zijn, heb ik weinig ervaring in het schrijven van scripts. Een paar jaar geleden schreef en regisseerde ik “Onmacht”, een korte film over een huisarts die worstelt met een aanvraag  tot euthanasie van een chronisch zieke patiënt. Terugkijkend op die productie zaten de zwakke punten met name in het script. Dialogen waren soms wat te zwaar en gebeurtenissen volgden elkaar niet altijd even logisch op. Maar de grootste fout die ik maakte was dat ik onvoldoende distantie bewaarde tot wat ik zelf schreef.

    Wel ben ik de afgelopen twee jaar eindverantwoordelijke geweest voor diverse videoproducties. De lessen die ik daarvan heb geleerd heb ik meegenomen in de ontwikkeling van het script voor “De Bijsluiter van Goed Doen”.

    Om genoeg afstand te bewaren tot de materie was Niki Frecnken volledig verantwoordelijk voor de research. Die overigens niets minder dan ‘top notch’ was. De informatie die zij verzamelde bespraken we uitvoerig en werd teruggekoppeld naar diverse mensen die er hun licht over lieten schijnen. Uiteindelijk heb ik aan de hand van alle bruikbare onderzoeksresultaten een script opgesteld dat de kern van het verhaal, de vragen en antwoorden bevat. Maar tegelijkertijd ook genoeg ruimte laat voor de speling van het lot. Ik wil voorkomen dat ik het momentum verlies, de kleine gebaren en de grote gebeurtenissen over het hoofd zie. Simpelweg omdat we ons teveel richten op wat in het script is vastgelegd.

    Het script is dan ook maar 11 pagina’s dun en is niets meer dan een opsomming van locaties, personen, vragen en de kern van de antwoorden die we verwachten te horen. We zullen in gesprek gaan met 4 Nederlanders; Julienne, Theo, Paul en Willem. Elk hebben ze hun eigen project, ervaringen en meningen en die willen ze graag delen. Ook laten wetenschappers, regeringsfunctionarissen en mensen die dichtbij de projecten van de Nederlanders betrokken zijn hun licht schijnen over deze particuliere hulpprojecten.

    Dit alles zodat we het verhaal kunnen vertellen dat we willen vertellen. Het verhaal van 4 Nederlanders die met alle goede bedoelingen een project hebben opgezet, maar vervolgens te maken krijgen met onverwachte gebeurtenissen, valkuilen en dilemma’s.

    Hun verhalen en ervaringen zullen leiden tot een bijsluiter van goed doen, opdat toekomstige projecten nog meer kans van slagen hebben.

    Kwaheri ya kuonana,

    Coen.